بیا تا به خود آییم (با تشکر از مصطفی خلیل زاده)

بیا تا به خود آییم به مهتاب قسم ! به فریاد قسم ! به غم غربت آن یار قسم ! که نه دل ماند و نه دلدار ...ندانم که چه شد در پس دیوار به بر عشق دگر بار صد تار تنیدیم زاغیار !! بیا تا به خود آییم ! ... چه کردیم ؟ چه خواندیم؟ به سوی که راندیم ؟ این چنین مانده و تنها ، به تماشای چه ماندیم ؟ بیا تا به خود آییم ؟ به غم عشق در آییم ! به سوی خیمه دلدار شتابیم و چنین نغمه سرائیم : او در به در ماست ! به خدا منتظر ماست !