و صراطه و نوره و برهانه

فرازی است از زیارت جامعه کبیره که اوصاف حضرات را میشمارد.

یکی از ویژگی های امام صراط بودن آن است.

صراط به معنای بلعیدن است. به راههای بزرگ که عابر را در خود میبلعند صراط میگویند. عابر در این صراط و بزرگراه گم میشود و احتمال بیرون رفتنش از راه بسیار کم است.

این  که هر روز در نماز میخوانیم اهدنا الصراط المستقیم به همین خاطر است.چون اگر وارد این صراط شویم دیگر همه مشکلاتمان حل است.

 علی هو الصراط المستقیم (نورالثقلین ج ۱ ص ۲۱)

حضرت امام هادی ما را متوجه میسازند که هواستان را جمع کنید . این صراطی که در نماز آن را میطلبید مائیم . اگر چیز دیگری را میطلبید در اشتباهید.

صراط مستقیم ورود به حوزه امنیت و سلامت و هدایت است و سالک آن از اعوجاج مصون میگردد. لذا باید هر روز از خداوند بخواهیم که ما را در این صراط که همان اهل بیت هستند قرار دهد.

جالب اینجاست که صراطی که در آخرت هم هست همین صراط مستقیم است .در روایت داریم  شیعیان امیرالمومنین مانند برق از آن عبور میکنند ولی دیگران هزاران سال طول میکشد که اگر در آتش جهنم نیفتند از این صراطی که از مو باریک تر و از شمشیر تیز تر است عبور کنند.

به هر حال آخرت چیزی جدای از امروز و این دنیای ما نیست. عین همین دنیاست با این تفاوت که فکشفنا عنک غطائک.

وقت را غنیمت دان آنقدر که بتوانی

حاصل از حیات ای جان این دم است اگر دانی

(حافظ)

بحث بسیار جالب و دنباله دار و کاربردی ای است .

اگر عمری باشد ادامه خواهیم داد. انشاءالله.