در میان بیش از 2000 علائم ظهور، تعدادى از آنها علائم حتمى و بقیه علائم غیرحتمى مى‏باشند. تعداد علائم حتمى از انگشتان دست نمى‏گذرد. آنچه مسلم است تعداد پنج نشانه از این نشانه ‏ها حتمى مى‏باشند که عبارتند از:

خروج سفیانى؛

خروج یمانى؛

بانگ آسمانى؛

خسف بیدا؛

قتل نفس ‏زکیه.

فرق اساسى این نشانه‏ هاى پنجگانه با دیگر نشانه ‏ها در این ‏است که با تحقق ‏یافتن هر یک از نشانه ‏هاى غیرحتمى دل‏ ها آکنده از سرور مى ‏شود. یاد یار مهربان در اعماق جانِ شیفتگان ظهور و مشتاقان حضور روحى تازه مى ‏دمد. نوید فرارسیدن بهار ظهور، دل هاى خسته از خزان غیبت را امیدى تازه مى‏ بخشد. ولى چشم ‏به‏ راهان ظهور و منتظرانِ امام نور، از زمان پایان‏ پذیرى شب دیجور غیبت و فرارسیدن دوران موفورالسّرور ظهور آگاه نمى‏شوند. لیکن هنگامى که یکى از نشانه ‏هاى حتمى تحقق پیدا کند؛ همه چشم به ‏راهان از تاریخ دقیق انفجار نور و فرارسیدن هنگامه ظهور آگاه مى ‏شوند. زیرا براساس روایات فراوان، پس از خروج سفیانى و سیطره‏ اش بر سه کشور سوریه، اردن و فلسطین تنها هشت ماه، آرى فقط هشت ماه بعد، یوسف زهرا از کنار خانه خدا ظهور مى‏ کند و آن دست نیرومند الهى از آستین غیبت بیرون مى‏آید و آرزوى دیرینه همه انبیاء و اولیاء تحقق مى ‏یابد.

منبع: لزوم تفکیک علائم‏ حتمى ظهور از علائم غیرحتمى
نوشته على ‏اکبر مهدى‏پور